Home
KontaktBudynki naszej szkoły
Pierwszym, macierzystym budynkiem naszej szkoły był gmach na rogu ul. Jagiellońskiej i Lompy. Okazały - trzypiętrowy z podwórkiem i boiskiem, dwoma wejściami (główne od ul. Jagiellońskiej i boczne od ul. Dąbrowskiego), ogródkiem szkolnym, aulą, salą gimnastyczną, gabinetami przedmiotowymi i obszernym podpiwniczeniem, z mieszkaniem służbowym dla woźnego i własną kotłownią prezentował się okazale i nowocześnie.
W okresie międzywojennym, ze względu na swe położenie w centrum miasta oraz w pobliżu Urzędu Wojewódzkiego (zbudowanego pod koniec lat 20-tych) i Wydziału Oświecenia Publicznego, szkoła była często wizytowana i odwiedzana przez oficjalnych gości przebywających w Katowicach.
Wydarzenia wojenne nie oszczędziły szkoły - gabinety przedmiotowe, zbiory biblioteczne, wyposażenie sali gimnastycznej uległy kompletnej dewastacji. Rok szkolny 1945/1946 to ciągła troska o zdobycie elementarnego wyposażenia klas szkolnych, oszklenie gmachu, ogrzanie - a co najistotniejsze – zdobycie polskich podręczników i lektur dla nowego pokolenia uczniów. Gdy w trudnych latach powojennych dyrekcji i gronu pedagogicznemu wraz z rodzicami udało się uporać z trudnościami, władze partyjne i oświatowe zdecydowały przenieść szkołę. W grudniu 1950r. nastąpiła pospieszna przeprowadzka do nowych pomieszczeń przy ul. Wita Stwosza 17 - po zlikwidowanym właśnie (a właściwie przeniesionym do Krakowa) Śląskim Seminarium Duchowym. Do “naszego” liceum wprowadzono Liceum Pedagogiczne, przekształcone wkrótce w Studium Nauczycielskie. Po jego likwidacji budynek przejął Uniwersytet Śląski - Wydział Nauk o Ziemi, użytkujący go do dnia dzisiejszego. Obecnie mieści się w nim Wydział Biologii i Ochrony Środowiska.
Warunki pracy przy ul. Wita Stwosza były dalekie od ideału. “Kopernik” otrzymał tylko 8 sal lekcyjnych, bowiem z budynku korzystali także inni użytkownicy: Prywatne Gimnazjum im. Św. Jacka, Liceum Sztuk Plastycznych i część Szkoły Podstawowej nr 37.
Nadzieja na poprawę warunków pojawiła się 1960 r. Przy okazji obchodów Tysiąclecia Państwa Polskiego rozpoczęto budowę nowej “Szkoły-Pomnika”. 4 lutego 1966 r. nastąpiło uroczyste otwarcie pierwszego “Liceum Tysiąclecia” w Polsce i przeprowadzka z ulicy Wita Stwosza na ulicę Sienkiewicza 74.
Szkoła w momencie zakończenia budowy była nowoczesna i funkcjonalna. Składała się z trzykondygnacyjnej części dydaktycznej z pracowniami przedmiotowymi (pracownia fizyczna, chemiczna i biologiczna), połączonej przewiązką, (w której mieści się biblioteka i pokój nauczycielski) z częścią administracyjną, świetlicą, kuchnią oraz salą gimnastyczną z zapleczem i pracownią techniczną. Posiadała własną kotłownię, a także mały budynek z trzema mieszkaniami służbowymi. Wokół szkoły pozostawiono dużo miejsca na ewentualną rozbudowę i tereny sportowe. Z czasem dobudowano dla potrzeb szkoły garaże (ze względu na posiadane samochody i motocykle do prowadzenia kursów jazdy), przebudowano (1977) kotłownię na wymiennikownię ciepła podłączoną do sieci miejskiej, a w 1979 roku odnowiono i przebudowano boiska sportowe. Od początku w nowej szkole obowiązywała nauka w systemie klasopracownianym, dlatego na przestrzeni lat powstały nowe pracownie, między innymi do nauczania geografii, języka francuskiego, języka polskiego, matematyki, historii, informatyki.
W następnych dziesięcioleciach w szkole zaszły duże zmiany jeśli chodzi o rozbudowę bazy i wyposażenia. Doczekaliśmy się siłowni i remontu sali gimnastycznej, harcówka i zaplecze techniczne zostały przerobione na sale lekcyjne (sale nr 33, 29,28), w czytelni otwarto centrum multimedialne z dostępem do internetu, szkoła otrzymała także dwa tartanowe boiska.